வீக்கெண்டு கொல்லு
பார்ப்பதற்கும் படிப்பதற்கும் மட்டும் பாதுகாப்பானது, மனநலனுக்கல்ல.
சுட்டியை சொடுக்கி வீக்கெண்டை (மட்டும்) கொல்லவும்
உங்கள் அடுத்தடுத்த வீக்கை கொல்ல கழுகு கோட்டான் வகையறாக்கள் க்யாரண்டியாக உதவும்.
ரீ எண்ட்ரியும் ஒரு இனிய நாள் செய்தியும்
'ஆல் இந்தியா ஒன் ருபீ' திட்டத்தில் தொலைபேசி 'நீங்க கண்டிப்பா எழுதியே தீரோணும், இல்லையின்னா கிழக்கில உதிக்கிற சூரியன் மேற்க உதிச்சிடும், தமிழ்நாட்டுல பின் ந வீண த்தூ வத்துக்கே ஆ பத்து' அப்படீன்னு கதறுன நண்பர்களுக்கு நன்றிக்கடன் செலுத்துவதற்காக மட்டுமே தனிப்பட இஷ்டமே இல்லையின்னாலும் கடமை அழைக்கிதுன்னு 'நான் வந்துட்டனே மம்மி' ரீ-எண்ட்ரி கொடுத்திட்டாரு பின்ன வீண எழுத்து சிற்பி சுகுணா திவாகர்.
ஒரு நாள்லயே வந்திருக்க வேண்டியது. என்ன சர்வே, பின்னூட்டம், ஜால்ரா, எதிர்வினைன்னு ஒரு ரெண்டு நாள் கூட ஆயி ப் போயி எண்ட்ரி ஆயி ருக்காரு. கூட்டி கழிச்சி பாத்தா போன இடுகைக்கும் இந்த இடுகைக்கும் ஜஸ்ட் 4 டேஸ் கேப்பு.. அதுக்கே பார்த்தீங்கன்னா, அவரு எதிர் பார்ப்புக்கு ஏற்ற மாதிரியே - இல்ல பண்ணலைன்னா கோச்சிகிட்டு திருப்பியும் அழுவாச்சியோட காணாம பூடுவாருன்னு பயமோ - அவரு பிரண்ட்ஸு அல்லாம் ஆர்ச்சில் ஆரம்பித்து ரவுண்டானா வரை வெல்கம் பேக் தோரணங்கள் என்ன மாலை மரியாதை என்னன்னு ரொப்பிட்டாங்க. இதுத்துக்குத்தானே ஆசைப்பட்டாய் பாலகுமாரா? என்சாய்.
இதுல காமெடியனாயிட்டது யாருன்னு பாத்தா "லவபிள் ராஸ்கல்" - இந்த பட்டம் வாங்கணுமின்னா என்ன விதமான கிஃப்ட் தரணும் - செந்தழல் ரவியும், ரவியால நானும். யார் யார் எல்லாம் சர்வே எடுக்கலாம், எந்த எந்த மேட்டருக்கு எல்லாம் சர்வே எடுக்கலாம், தரமான நையாண்டி (அதாம்பா நக்கலு) செய்ய தகுதியானவர்கள் யார் யாருன்னு எல்லாம் ஏற்கனவே பட்டியல் போட்டு இஸ்டிரிக்டா அத்த ஃபாலோ பண்றாங்கன்னு தெரியாம நாம்பாட்டுக்கு எதேச்சையா ஒரு நக்கலு - நான் செய்தால் அது தரமான நையாண்டி கிடையாது - பின்னூட்டம் விட்டுட்டேன். பெரிசா ஒண்ணும் இல்ல அரை பிளேடு - அவரு அயிரா - போயிட்டு வாரேன்னு சொன்னப்போ செந்தழல் ரவி இங்கிலிபீஸுல சொன்னதயே லேசா மாத்தி தமிழ்ல போட்டேன். உடனே ஃபிரண்டுக்கு கண்மூடித்தனமா ஆதரவு தந்தே ஆகணுமின்னு கன்னா பின்னான்னு உணர்ச்சி வசப்பட்டு ரவி சைக்காலஜிஸ்டு/சைக்கியாரிஸ்டு ஆகி வழக்கமான மொக்கைக்கு மேல ஒரு ஸ்கின்ன போட்டுட்டாரு. ஒடனே இவர் போனால் இழப்பு (அவரு போகமாட்டாரு திரும்பி வந்திடுருவாருன்னுதான பின் ஊட்டமே) அவர் வந்தால் எழப்பு, இவர்கள் சண்டை போட்டால் அவர்களுக்கு குளிரு அப்பிடி இப்படின்னு ஒரே ஜோக் ஷேரிங்கா ஆயி டுச்சி. அடெ வலைப்பதிவு ஆள/பாலர்களா.. குருட்டு பூனை இருட்டுல பாத்தாப்பல என்னன்னவோ நினைக்கறீங்களே அப்பிடியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லன்னு அதுக்கு மென்மையா ஒரு விளக்கம் கொடுத்தேன்.
அதுக்கு போயி என்னை அரைலூசு என்று சொல்லியிருக்கிறார் தோழர் - ஆமா, ஆம்பிளைன்னாலும் சரி பொம்பளைன்னாலும் சரி, தோழர்னே கூப்பிட்டுக்கிறீங்களே.. MCP கோஷங்கள் எல்லாம் யாரும் எழுப்புவதில்லையா? - சுகுணா. பரவாயில்லை, அவர் மனநிலையை உணர்ந்து அவருகிட்ட நான் ஷட்டப் பண்ணிக்கிறேன்... நாம் பாட்டுக்கு எதேச்சையா, சிலுக்குவார்பட்டியில மேடை போட்டு 'டேய் ஜார்ஜ் புஷ் இதுக்கு பதில் சொல்லுடா', 'டேய் மான்சோட்டா மச்சான் அதுக்கு பதில் சொல்லுடா' அப்படீன்னு எல்லாம் வீர வசனமா மொயங்குறீங்களே.. கடைசியில ஒம்போது வருசமா தன்னை அட்டை மாதிரி ஒரு தோழர் உறிஞ்சியதை கூட உணராத அப்பாவி கைப்பான நம்மள பார்த்து அதே அட்டை (கத்தி) தோழர் என்னவோ சொல்லிட்டாருன்னு 'ஒரு வார்த்தை சொல்லிட்டீங்க, அது உசுர வந்து உருக்குதுங்கன்னு' தெருவெல்லாம் 'ஊ ஊ ஊ... நான் அழுவணும்.. ஊ ஊ.. என்னைய தடுக்காத விடு.. ஊ ஊ..' ன்னு அழுதுகிட்டே நடந்த கட்டபொம்மந்தானே சொல்லிருக்காரு லூஸுல விடுவோம்னு தரமான நையாண்டி (அதாம்பா நக்கலு) பண்ணப்போயி இவரு உடனே கோச்சிகிட்டு மலையேறிட்டாருன்னா மொத மொதல்ல இருந்து ஆரம்பிச்சி திருப்பியும் 'போகாதே போகாதே என் கணவா' டிராமா பாக்குற சக்தி தமிழனுக்கு இல்லை.
இன்றைய 'இந்த நாள் இனிய நாள்' செய்தி - வழங்குபவர் சுகி சிவ ணா திவாகர்
இந்தியச்சமூகம் சாதியச்சமூகமாக இருப்பதால் நாமெல்லாம் ஏதேனுமொரு சாதியில் பிறக்கிற விபத்து ஏற்படுகிறது.மேலும் நமது வளர்ப்புச்சூழல், கல்விச்சூழல், நம்மீது திணிக்கப்படட் கருத்தியல், அரசு, ஊடகம் என அனைத்துமே நமது ஜாதிய உனர்வையும் ஜாதியக் கருத்தியலையுமே வளர்க்கின்றன. நம்மை மீறி சாதிய உணர்வோ சாதியக்கருத்தியலோ வெளிப்படுகிறபோது அது விமர்சனமாக வைக்கப்படும்போது அதை நியாயமாக எதிர்கொள்ளவேண்டியதும் தன்னைத்தானே சுயவிசாரணை செய்துகொள்ளவேண்டியதும் அவசியமானதாகும். ஆனால் அந்த விமர்சனத்திற்கு ஏதாவது அடிப்படை இருக்கவேண்டுமே தவிர தனக்குப் பிடிக்கவில்லை என்பதற்காகவே போகிற போக்கில் ஜாதிமுத்திரை குத்திச் செல்வது ஜனநாயகபூர்வமான நடவடிக்கையல்ல. மேலும் இங்கே மீண்டும் மீண்டும் அழுத்திச் சொல்வது ஜாதிய உணர்வுகளும் ஜாதியக் கருத்தியலும்தான் இருக்கின்றனவே தவிர ஜாதிப்புத்தி என்கிற ஒன்று கிடையாது. ஆனால், பார்ப்ஸ் பார்ப்பான் பார்ப்பு என்றேல்லாம் நாம் அன்பாக சுட்டும் பார்ப்பன சாதியில் பிறந்தவர்களுக்கு மட்டும் இது பொருந்தாது என்பதை மட்டும் உணர்ந்து பதிவுகள் எழுதினால் இந்த நாள் மட்டுமல்ல எல்லா நாளுமே இனிய நாள்தான்.
தமிழ்ப்பதிவுகள்
மெட்டி ஒலி காற்றோடு - பாகம் II
முன்பொரு காலத்தில் தன்னைத்தானே எழுதிக்கொண்ட ஒரு சிறுகதையின் மிச்சம்.
....
என் தேவதை அவள்.. அவள் கண்களில் நான் கடைசி வரை காண விரும்பாத விஷயம் அது... எதுவும் பேசாமல் வழிவிட்டேன்... இந்த முறை கடைசி வரை திரும்பி பார்க்கவே இல்லை... அதற்கப்புறம் அவள் பேசுவாள் பேசுவாள் என்று தொலைபேசியை நம்பிக்கையோடு பார்த்த நாட்கள் நிறைய. ஆனால்... நானாக தொடர்பு கொள்ள செய்த முயற்சி எல்லாவற்றிலும் என் குரல் கேட்டவுடன் எதிர்முனையில் வெறும் மௌனம்தான் கேட்கும்.
"ஏண்டா.. என்ன திடீர்னு வந்துட்ட.. திரும்பி வேலைக்கும் போகல?"
"ஆமா, என்ன பெரிய வேலை. எனக்கு பிடிக்கல..."
மூணு வாரங்கள் அப்படியே போனது. ரயில்வே ஸ்டேஷன் ஜமாவில் டேவிட் மட்டும்தான் கவனித்தான்.
"என்னடா, எப்பவும் நாளைக்கு நாலு தம்முக்கு மேல அடிக்க மாட்ட, இன்னிக்கி என்ன.. வந்து ஒன் அவர் ஆகல அதுக்குள்ள ஒரு பாக்கெட் காலி. அதுவுமில்லாம எப்பவும் எவனையாவது தாளிச்சிகிட்டே இருப்ப.. ரெண்டு நாளா கம்முன்னே இருக்க.. என்ன மேட்டரு"
இதுவரை யாரிடமும் பகிர்ந்துகொண்டதில்லை. அவளுக்கு பிடிக்காது.
"ஒண்ணுமில்லடா"
"என்ன அந்த பொண்ணு மேட்டரா?"
நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.
"எல்லாம் குத்துமதிப்பா யூகிச்சி வச்சிட்டோம்டா.. நீயா என்னிக்காவது சொல்லுவன்னு வெயிட் பண்ணோம். என்ன ஆச்சு திடீர்னு"
"தெரியில..."
"...."
"...."
"சரி விடு. சும்மா நீ என் ஃப்ரண்டுன்னு இத சொல்றேன்னு நினைக்காத.. சீரியஸா சொல்றேன். அவளுக்கு கொடுத்து வச்சது அவ்ளோதான்... வேலைய பாரு"
கோயமுத்தூர் ரூம்மேட்டுக்கு ஃபோன் செய்து அப்படி அப்படியே போட்டுவிட்டு வந்த என் சமாச்சாரங்களை அடுத்த முறை அவன் ஊருக்கு வரும்போது வீட்டில் தந்துவிடுமாறு சொல்லிவிட்டு சென்னைக்கு பஸ் ஏறினேன். வந்தாரை வாழவைக்கும் ட்ரிப்ளிக்கேன் மேன்ஷனில் எனக்கும் ஒரு இடம் கிடைத்தது.
சென்னையில் படிப்புக்காக பணம் பிரட்ட அலைந்தது, கிடைத்த வாய்ப்புக்கு பங்கம் வராமல் படித்தது அல்லது படிக்க முயற்சித்தது, பகலெல்லாம் பல்லவன் பல்லனாக வேலை தேடி அலைந்தது, பீச்சாங்கரையில் இரவு நேர நிலா ஒளி + மாமாக்கள் அறிவுரைகளுக்கு மத்தியில் தண்ணியடித்து நீந்தியது என்று ஓட்டி ஒரு வேலையில் உட்கார்ந்த போது ஒன்றரை வருடங்கள் ஆகியிருந்தது. குடும்பம் சென்னைக்கு குடிபெயர்ந்தபோது அவளை 'அகஸ்மாத்தாக' சந்திக்க கிடைக்கும் வாய்ப்புகளும் அடைக்கப்பட்டது. அதற்கப்புறம் இரண்டு நாடுகள் மாறி இன்னுமொரு மூன்றாண்டுகள் கழித்து வெகேஷனில் ஊருக்கு போயிருந்த போது ஆங்காங்கே சிதறிப்போயிருந்த நண்பர்களை வலுக்கட்டாயமாக ஏற்பாடு செய்து சந்தித்த ஒரு மாலைப்பொழுதில் பேச்சுவாக்கில் டேவிட் கேட்டான்.
"ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல நாம பேசினமே ஞாபகம் இருக்கா.. இப்ப நினைச்சா தமாஷா இருக்கு இல்ல"
"இல்ல..."
"இன்னுமா ஞாபகம் வச்சிருக்க"
"ஒரு ஓரமா.. ஆமா இப்ப அவள பத்தின டீடய்ல்ஸ் யார்ட்ட கிடைக்கும். அவ பழைய நம்பர்க்கு ஃபோன் பண்ணா உபயோகத்தில் இல்லைன்னு வருது"
"நம்ம மலையாளத்தான்கிட்ட இருக்கும். அவன் இப்ப பெங்களூர்ல இண்டியன் எக்ஸ்ப்ரஸ்ல இருக்கான்"
*
"டேய்.. நாந்தாண்டா"
"சொல்லு.. எப்ப வந்த"
"அதெல்லாம் நேரில பேசிக்கலாம். நீ அடுத்த ஃப்ளைட்ட புடிச்சி மெட்ராஸ் வா"
பத்தரை மணிக்கு கால்டாக்ஸியில் மலையாளத்தான் வந்து இறங்கிய போதே பாதி பேர் மட்டையாகியிருந்தனர். அப்புறம் முதல் விமான பயணத்தின் பக்கத்து இருக்கை ஃபிகரிடம் நடந்த கடலை பற்றியெல்லாம் விவரித்துவிட்டு மலையாளத்தான் மலையேறிய போது மணி மூன்றரை. டேவிட் கேட்டான்.
"டேய், அந்த இன்ஸ்டிட்யூட்ல வேலை செஞ்சுதே ஒரு பொண்ணு.. ஞாபகம் இருக்கா.. நீ அவங்க ஃபேமிலி கூட எல்லாம் நல்லா பழக்கம் இல்ல"
"நல்லான்னு இல்ல.. ஓரளவு. அவங்கப்பா அவங்க ஆபிஸ் மேட்டர் எல்லாம் நம்ம கடையிலதான் ப்ரிண்டிங்கு கொடுப்பாரு.. அந்த பொண்ணு மேல இவனுக்கு ஒரு கண்ணு இல்ல"
"அதெல்லாம் கிடக்கட்டும், அவங்க இப்ப எங்க"
"அவங்க அப்பாவுக்கு அப்பவே வேலூருக்கு ட்ரான்ஸ்பர் ஆகிடுச்சிடா.. அதுக்கப்புறம் அவ்வளவா கான்டாக்ட் இல்ல"
"வேலூர் நம்பர் உங்கிட்ட இருக்கா"
"பெங்களூர்ல இருக்கு.. திங்கக்கிழம ஊருக்கு போனவுடனே போன் பண்ணி சொல்றேன்"
செவ்வாய்க்கிழமை வேலூர் நம்பருக்கு போன் செய்தபோது "இல்லீங்களே... ஆறுமாசமா இந்த நம்பர் எங்களுதுதான்.. அப்படி யாரும் தெரியாதுங்களே" என்றார்கள்.
நான் இந்தியாவில் இருந்து திரும்பிய இரு மாதங்களில் அவளுக்கு கல்யாணம் ஆனது என்ற செய்தியை பிறகு மலையாளத்தான் இ-மெயில் செய்தான்.
**
ஊரிலிருந்து வந்திருந்த அம்மாவுடன் லாங் வீக்கெண்டுக்காக நயாகராவுக்கு பிரயாணம் செய்து கொண்டிருந்தோம். அருவி என்றவுடன் பழைய அருவிப்பயண கதைகள் எல்லாம் ஞாபகத்துக்கு வர..
"அப்ப ஒரு தடவ சித்தப்பா ஃபேமிலியோட வந்தப்போ, எத்தனை தடவ இந்த அருவிய பாக்குறது எனக்கு போரடிக்குதுன்னு, நான் ஒகேனக்கலுக்கு வரலைன்னு சொல்லி சித்தப்பா ஏகத்துக்கும் அப்ஸெட் ஆயிடுச்சே.. அன்னிக்கி நான் வராததுக்கு காரணம் வேற...போக வேண்டாம்னு எல்லாம் அவ சொல்லல.. போகணுமான்னு கேட்டா, நான் தான் வரலன்னுட்டேன்"
"என்னங்க அம்மாவுக்கு முன்னாடியே இதெல்லாம் சொல்றீங்க"
"ஆமா.. ஏழு வருசம் ஆயிடுச்சி.. இனி என்ன.. எல்லாம் கனவு மாதிரி இருக்கு. அதுவுமில்லாம அம்மாவுக்கும் அப்பவே அரசல் புரசலா தெரியும் ஏம்மா?"
"அரசல் புரசலா என்ன.. நல்லாவே தெரியும்... நீ கோயமுத்தூர் வேலைய விட்டுட்டு வந்தியே அதுக்கு ஒரு ரெண்டு நாள் முந்தி மிஷினுக்கு போயிட்டு திரும்பி வரும்போது இண்ஸ்டிட்யூட்ல அந்த பொண்ண பார்த்தேன். என்னன்னு இப்ப ஞாபகம் இல்ல, ஆனா அன்னிக்கி அதுகிட்ட ஒரு அஞ்சு நிமிசம் பேசிட்டுதான் வந்தேன்..."
தமிழ்ப்பதிவுகள்
அழுவாச்சி காவியங்களும் அல்லக்கை இம்சைகளும்
வலைப்பதிவை விட்டு போகிறேன். திரட்டியை விட்டு கிளம்புகிறேன். ஒரு மாதம் ஊருக்கு போகிறேன். மூணு நாட்களுக்கு கையில் சுளுக்கு. என்றெல்லாம் பல ஜல்லிகளை கொட்டிவிட்டு காணாமல் போவதும் பின்பு ஏதோ ஒரு காரணம் சொல்லி திரும்பி எழுதுவதும் அல்லது எழுதாமல் இருப்பதும் தொன்று தொட்ட நிகழ்வுதான். ஆனால் சமீப கால போறேன் பதிவுகள் வலைப்பதிவுலகை நெசமாலுமே அடுத்த கட்டத்துக்கு நகர்த்தி சென்றிருக்கின்றன.ஒரு வலைப்பதிவாளன் எழுதாமல் இருப்பதால் யாருக்கும் ஒரு மசுரும் பாதிப்பு கிடையாது என்பதுதான் நிதர்சனம். உலகம் ரொம்ப பெரிசு. பெரிய புடுங்கி எழுத்தாளன் என்றெல்லாம் எவனுமே இல்லை. ஒரு காலத்தில் வாரம் நான்கு 'இடுகைகள்' தன் தளத்தில் எழுதிக்கொண்டிருந்த சாருநிவேதிதா - இப்பல்லாம் இப்படிப்பட்ட பெயர்களை தூவி எழுதுனாத்தான பதிவுக்கே கெத்து, கத்துகுட்டி வாசகன் நம்மள மதிப்பான் - இப்பொழுதெல்லாம் நான்கு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை எழுதுகிறார். வெகுசன பத்திரிக்கைகள் மூலம் வாரா வாரம் லடச்க்கணக்காணவர்களுக்கு எழுதிக்கொண்டிருந்த பல எழுத்தாளர்களின் கட்டுரைகள் நிறைவு பெற்றிருக்கின்றன. அய்யய்யோ எழுதுனத நிறுத்தினதால வாசகனுக்கு பயங்கர பாதிப்பு, அவனுக்கு கை கால் இன்னபிற சமாச்சாரங்கள் இயங்கல அப்படீன்னு எவனும் அழுவறதில்லை. தமிழ் வலையுலகிலயே அருமையாக எழுதிக்கொண்டிருந்த பலர் திடீரென காணாமல் போயிருக்கிறார்கள். உலகம் தலைகீழாக எல்லாம் சுற்றவில்லை. வலைப்பதிவுங்கிறது டைரி குறிப்பு மாதிரி. எழுத முடிஞ்ச நாள்ல எழுது. இல்லியா வுடு. இல்ல எங்கிட்ட புலம்பறதுக்கு ஏகப்பட்ட மேட்டர் இருக்குங்கிறியா. புலம்பு. எல்லாரும் செய்யிறதுதான்.. ஆனா, கடைசியில இனிமே எழுதமாட்டேன் பஞ்ச் டயலாக் எதுக்கு.
ரொம்ப நாளைக்கு முன்ன சடார்னு நன்றின்னு சொல்லிட்டு கிளம்புன யாரோ ஒருவரிடம் ஒரே முறை நான் சொன்னதுதான் :: "ஊர் கூட்டி அறிவிப்பெல்லாம் எதுக்கு. எழுத எண்ணமில்லை, விருப்பமில்லை, சூழ்நிலை இல்லை, விஷயம் இல்லை என்றால் எழுதாதீர்கள். மீண்டும் எப்பொழுது அமைகிறதோ எழுதுங்கள். உங்களுக்கு என்று வாசக வட்டம் சதுரம் எதாவது இருந்தால் தாங்களாகவே புரிந்து கொள்வார்கள். இல்லாதவர்களுக்கு ஒரு நஷட்முமில்லை" அவ்வளவுதான்.
ஆனால் சமீபமாக இத்தகைய போகிறேன் பதிவுகளை ஒட்டி நிகழும் அபத்தங்கள் சுவாரசியம் நிகழ்ந்தவையாக இருக்கிறது. முன்பெல்லாம் போகிறேன் என்றால் பத்து பேர் மறுபரிசீலனை செய் என்று பின்னூட்டுவார்கள். போறேன்னு சொல்பவன் என்னை போன்ற ஆள் என்றால் ரொம்ப சந்தோஷம் ஒழிஞ்சி போ என்று பின்னூட்டுவார்கள். ஆனால் தற்கொலை செய்பவன் மனோநிலைக்கு சற்றும் குறைவில்லாத வகையில் கழிவிரக்கமும் சுயபச்சாதாபமும் கலந்து சமைக்கப்பட்டு ஒரு பதிவு வருவதும், அதில் ஏதோ ஒரு நபரை குறிப்பிட்டு அவன் என் பலப்பத்தை உடைச்சிட்டான், துண்டு பீடி வலிச்சிகிட்டு அதுக்கு துட்டே தரல என்றெல்லாம் சுயபுராணங்கள் பாடுவதும் பின்பு சேந்து அடிச்ச தண்ணிக்கான நன்றிக்கடனுக்காக நாலஞ்சு பேர் தனிப்பதிவாக போட்டு போனவனை அழைப்பது + அவன் எதிரியை கும்முவது என்று மொக்கை போடுவதும் மூணு நாள் கழித்து இன்னின்ன காரணங்களுக்காக திரும்பி வந்திட்டேன் என்று வருவதும் எஸ்.வி.சேகரின் துணுக்கு தோரண நாடக வடிவத்துக்கு சற்றும் குறைவில்லாமல் இருக்கிறது.
சமீபத்தில் கூட வேறு ஒரு வலைப்பதிவு விஷயமாக வந்த ஒரு தொலைபேசி அழைப்பின்போது - எனக்கும் அமெரிக்காவில் இருந்து எல்லாம் தொலைபேசி வரும். என்ன எழவு, ஃபாரின் கால் வந்தது என்று பீலா விட முடியாது - சாதி சொல்லி திட்டிட்டாங்க போயிட்டு வாரேன் விவகாரம் குறித்து நான் பேசியதை பிரசுரித்தால் - அப்புறம் நான் சொன்னதுதான் நடந்தது என்றாலும் - பலருக்கு பி.பி எகிறும்.
இதில் உச்சபட்ச காமெடி அல்லக்கைகளின் உணர்ச்சிவசப்படுதல் கொசுக்கடிதான்.
சந்தையில் கந்துவட்டி வசூல் செய்ய வரும்போது மாமூல் கணக்கு போக சந்தடி சாக்கில் ப்ளாட்ஃபாரம் ஓரமாக படுத்து கிடப்பவனிடம் 'தலைகிட்ட சொல்லிடுவேன்' என்று மிரட்டி அஞ்சு பத்து சுருட்டிக்கொள்ளும் மொட்டைபாஸின் அடியாட்களின் ஒருவன் - ஆதாரத்துக்கான ஸ்க்ரீன்ஷாட்ஸ் தரன் மற்றும் டூண்டு பதிவுகளில் காணக்கிடைக்கும் - மாதிரியான செந்தழல் ரவி போன்ற அல்லக்கைகள் கொரியா போகும் அவசரத்திலும் கக்கூஸில் உட்கார்ந்து கொண்டு பெருமூளையின் பெரும்பகுதி கம்மோடில் கழிந்தது போக மிச்ச மீதி சிறுமூளையை கசக்கி முகமூதியின் மனநிலையை ஆராய்கிறேன் பேர்வழி என்று மொபைல் போன் மூலம் பதிவு போட்டு பிறாண்டிக்கொண்டு திரியும்..இவன் மூக்கு நுனி சுதந்திரம் பற்றியெல்லாம் பேசுவது செம காமெடி. நமக்கு என்ன மொக்கை தெரியுமோ அதோட நிறுத்திக்கணும். அதிக பட்சமா ஆபிஸ்ல இருக்கிற அடுத்தவன் வூட்டு பொண்ணுங்க போட்டோ எல்லாத்தையும் - அவங்களுக்கு எல்லாம் நீ பண்றது தெரியுமா - வலையேத்தி ஜொள்ளு பார்ட்டிங்களுக்கு மாமா வேலை பாக்கிறதோட நிறுத்திக்கிறத விட்டு இப்படியெல்லாம் பிச்சைக்காரன் வாந்தி எடுத்த மாதிரி கலந்து கட்டி உளருவது சகிக்கலைன்னு யாராவது அவனுக்கு சொல்லுங்கப்பா..
காந்தி படம் போட்டு :whatever you do will be insignificant. it is very important that you do it: போறேன்னா போடா வெண்ணையின்னு மத்தவங்கள பாத்து இவனும் இவன் கோஷ்டியும் சொல்ற மெசேஜ இவனுங்க நண்பர்கள பாத்து மத்தவன் சொன்னா அதுக்கு பேரு அழுக்கு, கசடு.. அங்கங்க எரியுது? ஊருக்குன்னா ஒரு உபதேசம் தன் நண்பனுக்குன்னா வேறயா.. ஒரு வேளை இதுக்கு பேருத்தான் மப்புப்பாசமா? இவன் சுகுணாவை வரகுணான்னு கிண்டலடிச்சி எழுதலாம் ஆனா மத்தவன் சொன்னா மூக்கு மேல விரல் வைக்கிறன்னு ஒரு ஒப்பாரி. அவன் உனக்கு நண்பன்னா அத பொதுவுல சொல்லாம பாரோட நிறுத்திக்கணும்.. ஆனா மூக்கு மேல விரல் பத்தி சொல்லும் இவனே அதை எழுதும்போது முகமூதியின் ஆ****யில் விரலை வைத்துதான் எழுதுகிறோம் என்பதை உணரமுடியாத அளவுதான் அறிவு இவனுக்கு.
இதில் இன்னும் இரண்டு துணுக்கு காமெடிகள்.
அ) சுகுணா போறது எனக்கு பொறாமை. அவர் போன்றவர்கள் எனக்கு இம்சை என்று... சுகுணா என்பவரின் பதிவை நான் முதலில் படித்ததே வெகு சமீபத்தில் போலி விவகாரத்தில்தான். அவர் ஒரு ஆண் - வளர்மதி என்ற பெயரில் எழுதுவதும் ஆண் - என்பதும் கம்யூனிஸம் இன்ன பிற சொந்த கதைகளும் அவரின் போகிறேன் பதிவில்தான் கண்டேன். மேலும் நான் கடந்த ஆறு மாதங்களில் ஒற்றைப்படை எண்ணிக்கையில் தான் எழுதியிருக்கிறேன். அப்படி இருக்கும்போது என்ன பெரிய கருத்து வேறுபாடு வெங்காயம் எல்லாம். சுகுணா மீண்டும் எழுத வந்தால் என் அற்ப சந்தோஷம் பறிபோகுமா. அட மட சாம்பிராணி, சுகுணான்னு இல்ல எவன் வந்தாலும் போனாலும் எல்லாம் எனக்கு ஒண்ணுதான். எனக்கு மட்டுமில்லை நிறைய பேருக்கு அப்படித்தான். உலகம் ரொம்ப பெரிசு... என் கூகிள் ரீடர்ல இருக்கிற 23 பேர் தினமும் எழுதறவங்க. எல்லாருமே மொக்கை கலப்பேயில்லாமல் என் விருப்பத் துறை சம்பந்தமாக அற்புதமாக எழுதுபவர்கள். அவர்கள் கட்டுரைகளே ஏகப்பட்டது வாசிக்க இயலாமல் பெண்டிங்கில் இருக்கும்போது யார் போறாங்க வர்றாங்கன்னு பாத்து அழுவாச்சி புராணம் பாட நான் என்ன....
ஆ) எனக்கு ஆப்பு வச்சிட்டேன் என்று சுயபுராணம் பாடிக் கொல்(ள்)கிறான் ரவி. சமீபத்தில் மணிக்கூண்டும் இதுபோலவே ஒரு பின்னூட்டம் எழுதியிருந்தார். யார் எங்கே எனக்கு ஆப்பு வைத்திருக்கிறார்கள், அதை ஏன் என்னிடம் சொல்லவில்லை என்பது தெரியாமல் புரியாமல் அறியாமையில் இருக்கிறேன்.. யாராவது அறியத்தந்தால் தன்யனாவேன். இல்லை என் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் பல்வேறு கூடுதல் பொறுப்புகள் காரணமாக சில பல மாதங்களாக நான் எதுவும் எழுதாமல் இருப்பதைத்தான் "ஆப்பு வைக்கப்பட்டதாக" நினைத்து இந்த ஜந்துக்கள் மகிழ்ந்தால் வாவ்.. கவலைப்பட வேண்டாம் உங்கள் மகிழ்ச்சி நீடிக்கும். ஆனால் உண்மையிலேயே கதவைத்திற.. காற்று வரட்டும்...
எப்பிடிப்பட்ட ஆட்களோட எல்லாம் வலைப்பதிவு சமைச்சிட்டு இப்ப கோழித்திருடனுங்க கூட எல்லாம் சமைக்க வேண்டியிருக்கேன்னு ஒரு சைக்கிள் கேப் திராவிட ஸ்டைல் சுயபுராணம் பாடி மொசு மொசுன்னு அழுவலாம்தான்... ஆனா...
**
தமிழச்சி "ஜாதிப்புத்தி என்ற தலைப்பில் பதிவா?" என்று ஒரு இடுகை எழுதியிருந்தார். அதிலும் மற்ற சில பதிவுகளிலும் பல பொன்/செப்பு/ஈய/தகர மொழிகள் காணக்கிடைத்தது. முக்கியமாக ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியை சொல்லி திட்டுவதையே பிழைப்பாக வைத்திருக்கும் ஜந்துக்கள் சுகுணாவிற்கு ஆதரவாக பேசும் நிலையில் மட்டும் - நான் தமிழச்சியை சொல்லவில்லை - சாதி சொல்லி திட்டுவதை அருவருப்பானதாக கருதும் பச்சோந்தி மொழிகள்.
அந்த பதிவில் ஒரு பின்னூட்டம் போட்டிருந்தேன்::
// ஒரு சகபதிவரின் ஜாதியை வைத்து பேசும் போது எப்படி உங்களால் இவ்வளவு கூலாக பேசமுடிகிறது // வாவ்... பார்ப்பான் பார்ப்பான் என்று ஒரே கூச்சலாக இருக்கிறதே. அப்போது மட்டும் ஏன் யாரும் அதிர்ச்சி அடைவதில்லை. ஒருவேளை பார்ப்பான் என்பது ஜாதி இல்லியோ...
(பார்ப்பான் என்று ஜாதியை குறிப்பிடவில்லை. பார்ப்பனீயத்தை தூக்கி பிடிப்பவர்களை பற்றிய ஒரு குறியீடாகத்தான் குறிப்பிடுகிறேன்/றோம் என்ற ஜல்லி 2003ல் இருந்து தமிழ் வலையுலகில் புழக்கத்தில் இருக்கிறது என்பது உங்களுக்கான உபரி செய்தி)
இந்த பின்னூட்டமும் அதற்கு எதிர்வினையாக "நான் தான் எல்.ஏ.ராம், நான் பார்ப்பான்" போன்ற ப்ராண்டட் பின்னூட்டங்களும் - முன்பெல்லாம் இது மாதிரி வந்தா நான் ஒருத்தனைத்தான் நினைப்பேன். ஆனா பன்னிக்குட்டி கூட சேர்ந்த கன்னுக்குட்டியே கெட்டுப்போகும் போது, உளவறிகிறேன்னு சொல்லிகிட்டு பன்னிக்குட்டி கூட இன்னொரு பன்னிகுட்டியும் சேர்ந்து சுத்தி ரவுடித்தனம் செஞ்சிகிட்டு திரிஞ்சதால இப்ப எந்த பன்னி இப்படி எழுதுதுன்னு தெரியல - நேற்று வெளியிடப்பட்டிருந்தது..
அட பரவாயில்லையே, வலைச்சமூகத்தில் விவாதம் என்று இல்லாவிட்டாலும் உரையாடலுக்காவது வாய்ப்பு இருக்கும் போலிருக்கே என்று நினைத்தேன். ஆனால் இன்று திடீரென எதையும் காணவில்லை. சரி இதெல்லாம் அரசியல்ல சகஜம்தான்.
ஆனாலும் சில கேள்விகள் ::
1) தனக்கு ஒவ்வாத கருத்து என்று எவன் எதை சொன்னாலும் ஒரு கோஷ்டி கொண்டையை மறை என்று சொல்லிக்கொண்டு திரிகிறதே. அதற்கு ஐ.பியை மறைப்பது என்ற ஜல்லி கொடுக்கப்பட்டாலும் காரணப்பெயராக கொண்டையை மறை என்பதன் பிண்ணனி உண்மையிலேயே யாருக்கும் தெரியாதா? அப்போது எல்லாம் சாதி குறித்த அதிர்ச்சி மதிப்பீடுகள் வெளிப்படுவதில்லையே ஏன் ??
2) கருணாந்தி, திருமா, ராமதாஸ் ஆகியோரை சாடினால் பார்ப்பான். பெயர் பார்ப்பனப்பெயரோடு ஒத்து வந்தால் பார்ப்பான். தன் கருத்தை எதிர்த்தால் பார்ப்பான் என்று சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாமல் நிறைய பேரை பாப்பான் பாப்பான் என்று சாதி சொல்லி பச்சையாக திட்டுகிறீர்களே. அவன் வலைப்பதிவு சமூகத்திற்கு - இது ஒரு சமூகம் த்தூ - தன் நிலையை உணர்த்த என்ன செய்ய வேண்டும். லாண்டரி கணக்கு எல்லாம் போட்டு அழுவாச்சி காவியம் படைக்க வேண்டுமா? அப்பொழுதும் "இப்படியெல்லாம் பேசிவிட்டு எப்படி கூலாக இருக்க முடிகிறது இந்த ஜென்மங்களால்" என்று ஒரு குரலாவது கேட்கும் என்ற நம்பிக்கை யாருக்காவது இருக்கிறதா ??
3) திட்டுவது என்பதுதான் அடிப்படையான குறிக்கோள் மற்ற எதுவும் முக்கியமில்லை என்ற கோட்பாட்டில் திட்டும்போது பார்ப்பன சாதியில் பிறந்தவனை பார்த்து பாப்பார நாயே என்பதற்கும் பள்ளர் சாதியில் பிறந்தவனை பார்த்து பிறந்த பள்ள நாயே என்பதற்கும் எப்படி வித்தியாசம் காண்கிறீர்கள் ??
பிகு :: மேலே படத்தில் இருப்பவர் ஆங்கில தேசத்து ரேச்சல் வைஸ். என்னது அவருக்கும் பதிவுக்கும் என்ன சம்பந்தமா.. ஹிஹி. நீங்க என்ன பட்டறை மூலம் பதிவுலகுக்கு வந்தவரா?
தமிழ்ப்பதிவுகள்
நாயின் கானம்
போன வார நடுநிசியில்வயதான நாயொன்று
வசதியான இடத்திலிருந்து
கானமிசைக்க தொடங்கியது
நேற்று முளைத்த நாய்களெல்லாம்
வயதானதனை மதிப்பதில்லை
என வருத்தத்தோடுவொரு வகுளாபரணம்
தம்மினத்தின் குணம் காக்கும்
தனதிருப்பின் முக்கியத்தை
நாயுலகம் உணருவதில்லையென
உயிர்நிலையிலிருந்துவொரு முகாரி
உயிர்வாழ இரை தேடும்
இன்றியமையா இடைவெளியிலும்
இ(ம்)சையை பாட நேர்ந்த.தன் அவலத்தை
எண்ணிவொரு ஏமாவதி
எத்தனை வித கானங்கள் அதில்
எத்தனையெத்தனை விசயங்கள்
உணரா மர உலகை தனக்குள்ளே
நொந்துவொரு நடபைரவி
*
அவசரமாய் ஓடிவந்து
அதிவிரைவு பேருந்துக்கு
காத்திருந்த இடைவெளியில்
ஆரம்பித்தான் காலனிவாசி
"வாரமா அந்த நாயோட
ஊளை தாங்க முடியலில்ல?"
தமிழ்ப்பதிவுகள்
